Sunday, August 31, 2014
Saturday, October 27, 2012
Cel mai frumos poem de dragoste
Saturday, February 19, 2011
A poem based on "Lightness of being."
Saturday, October 30, 2010
The analytical lover
The analytical lover
De Waal Venter
Wednesday, January 27, 2010
Valentine
Not a red rose or satin heart.
I give you an onion.
It is a moon wrapped in brown paper.
It promises light
like the careful undressing of love.
Here.
It will blind you with tears
like a lover.
It will make your refelction
like a wobbling photo of grief.
I am trying to be truthful.
Not a cute card or a kissogram.
I give you an onion.
Its fierce kiss will stay on your lips,
positive and faithful
as we are,
for as long as we are.
Take it.
Its platinum loops shrink to a wedding ring,
if you like.
Lethal.
Its sent will cling to your fingers,
cling to your knife.
Carol Ann Duffy
Saturday, January 16, 2010
I crave your mouth - Pablo Neruda
Silent, starving I prowl through the streets.
Bread does not nourish me, dawn disquiets me,
I search the liquid sound of your steps all day.
For your hands the color of the wild grain,
I hunger for the pale stones of your fingernails,
I want to eat your skin like a whole almond.
The nose, sovereign of your arrogant face,
I want to eat the fleeting shade of your lashes,
And I walk hungry, smelling the twilight
Looking for you, for your hot heart,
Like a puma in the barren wilderness.
Pablo Neruda
Monday, September 28, 2009
Artisjok - one of the most beautiful erotic poems in Afrikaans . . .
Artisjok
Laatnag vleg ’n skielike ritseling
My stadig los
Uit swaar arms van my geliefde,
Donker suster van my dood.
Dou sak heeltemal te vroeg vanjaar
Op my grasperk en plante neer.
Takke en blare ril nog waarskuwend
As ek deur die wind na my groentetuin beur.
My flitslig skok die grootste plant
Wat haar lang, silwergrys blare vou,
Ritselend toe, dig
Om die geheime, pers, glinsterende vrug.
Raak my aan, asseblief,
Raak my nie nou al aan nie.
Uit hierdie bitter grond gebore
Tussen windhande wat my wil klief.
Ek vou die stingels versigtig weg,
Pluk ‘n paar blare en proe,
Huiwerig om my tong,
Donkergroen, suursoet parfuum van die nag.
Net een maal het ek jou so sien lê
Ná ‘n laatnagmaal van artisjok.
Jou hande was lig oor jou borste gevou,
Jou bene terughoudend gekruis.
Laag vir laag het ek jou afgeskil
Met ‘n versigtige, moedelose tong,
Tot by die diep, geheime, bitter vrug
Wat weer terugtrek tussen jou dye.
Deur strelende hande van jou geliefde,
Jou lokkende suster van die slaap
Kon ek hoor: raak my aan, asseblief,
Raak my nooit meer aan nie;
te lig om ’n groen hart finaal te klief.
© H.J. Pieterse (uit: Die burg van hertog Bloubaard, Tafelberg, 2000)






